>"ахвігенная абыякавасьць (ня вельмі добрая рыса)"
Ня вельмі добрая рыса!? Да просто отвратительная! Все проблемы РБ из-за этой самой "абыякавасьцi". И бытовые, и производственные и, как следствие, языковые. Думаю, кто-то читал "Мужиков" Реймонта. Так вот, там есть эпизод, когда простые крестьяне, собравшиеся на сход, решают: собирать или нет деньги на школу. И постановили: если будут учить на русском, то денег не давать, и нахрен такая школа.
Я в младших классах учился в школе на окраине города вместе с деревенскими, сидел за одной партой. И их прекрасную белорусскую речь постепенно вытеснял русский. Но их родителям было все равно.
Для шаноўнага паньства, спадарства ды iнш. хачу распавесьцi адзiн анекдот.
Украiна, час ня вызначаны...
Забiў бацька свайго сына... Прыходзiць да яго сусед ды пытае: "Чаму ты, Грыцько, сына забiў?" — Ведаеш, сусед, паслаў я яго пяць гадоў таму вычытыся да Кыеву... Нiчога яму не шкадаваў: грошай, горiлкi, гуркiв, пасылаў колькi трэба... А ён вяртаецца да мяне ды кажа: "ЗДРАВСТВУЙ, ПАПА!"
Мы в Вашу славянскую Белоруссию переехали с семействами и всем багажом не на день, не на неделю, да и ходим там не по театрам или танцевальным вечерам, как Вам случалось в славянских землях, а ходим там как по горячим угольям.
.......Пощлите сюда не нас двоих, а ещё многих, таких же, без преувеличения -- они так же канут в бездну, ибо это действительно бездна, и ничем её не наполнишь, разве землёй русской, сколько её хватит. Так что здесь как под Севастополем: день равняется месяцу, месяц -- году, мы "танцуем на вулкане".
Пётр Алексеевич Бессонов, "Сепаратизм в Северо-Западном крае. Рассказы очевидца", 1870г..
Не подумайте, что я бездельник, но вот перечитал весь форум. Отношение у меня к белорусам сложное. Всю жизнь выясняю, что это за люди. У меня есть СВИДЕТЕЛЬСТВА, как белорусы "благодарили" поляков за то, что половину Белоруси они спасли от большевиков. (Может поэтому в Западной Белоруси и сейчас хозяйства крепче?) Они в 39-ом просто стреляли в спину польским войскам, уходящим на Запад под напором русских танков. Во время оккупации выдавали немцам партизан АК. между сентябрем 39-го и июнем 41-го писали на поляков и вообще католиков доносы в НКВД. Без доносов НКВД и жопой не шевелил. А так вывозили целыми составами. При немцах белорусы шли в полицаи так же охотно, как и сейчас в МВД. Рвутся теперь в администрацию. Особенно бездари. Характерная национальная черта - даже не столько "абыякавасьць", сколько ХАЛЯВА. Именно этим я объясняю феномен Лукашенко. Но здесь могилы моих предков. С нерусскими надгробиями.
Mike! Калі ты пачаў казаць пра халяву, то яна больш адносіцца менавіта да "старэйшага брата". Увесь іх фальклор пераважна сатканы з гэтай халявы. Нават сёння большасць праграм TV ("Поле цудаў", "Мільянер", "Шчасліўчык" "Слабое звяно" і г. д. з той жа серыі). І што вам так рупіць разабрацца з беларусамі? Хіба вам мала Чачні?
Няўдалы прыклад з TV праграмамі - за выключэннем "Поля цудаў" усе яны робяцца па ліцэнзіях заходніх кампаній, і да таго ж паспяхова былі паказаны ў розных краінах. Чалавек у любым месцы не адмовіцца ад халявы, і ня трэба выключаць з гэтага спісу беларусаў - богаабраны народ усе роўна не яны ;-)
Было это сразу после "воссоединения", год уже не помню какой, боюсь ошибиться, но суть не в этом. Готовится предприятие одного районного центра к празднованию 1-го мая. Директор накануне выступает перед рабочими и говорит: "Вы же оденьте самое лучшее, а то такой праздник..."
1-го мая собирается народ у ворот предприятия для шествия в праздничной колонне. Все эти "работяги", что ходили в фуфайках, в робах, грязные, теперь в черных костюмах, в котелках, с тросточками, белые рубашки. Этот директор на их фоне выглядит как нищий...! Какая была его реакция?
2Юст. О нет, я вовсе не призываю "разбираться" с белорусами. Это была бы вершина глупости. Мне думается, что неприятие белорусами собственного языка заложено не только в близости белмовы к русскому языку. Оно также заложено в психологии белорусского народа, обусловленной прежде всего тем, что исторически белорусы населяли сельскую местность, а не города. Например, в дореволюционном Минске белорусов проживало менее 5%. Поэтому в белорусском народе до сих пор жив КОМПЛЕКС НЕПОЛНОЦЕННОСТИ. Думаю, что все это знают, но неудобно об этом говорить. Есть, конечно, и другие белорусы. Думающие белорусы. Позволю себе тоже рассказать одну историю, которую я слышал от человека.
Сентябрь, 1939г., где-то в районе Вилейки. Пришли "воссоединители". Собрали митинг на базарной площади. "Мы вас освободили!" "А я паглядзеў на iх, пайшоў пацiху дамоў, зняў боты - каб ты мяне ад гэтых ботаў не асвабадзiў."
Позволю себе также высказать свою версию происхождения названия "Белоруссия". В Беларуси, в ее срединной части, обычно не знают, что по-литовски слово "balta" означает - белая. А "Балтийское море" не что иное, как "Белое море". (Вот как? Два Белых моря?) В ВКЛ литовские князья называли союзных восточных славян балтаруссами в отличие от западных славян, имеющих свои государства. Кстати, и сейчас Белоруссию литовцы называют Балтаруссией.
Вечны студэнт! Каб скончыць твой детскій лепет, пачытай для пачатку Г.Сагановіча "Невядомая вайна 1654-67 г".
Ці задумваліся калі рускія людзі, чаму іх так "любяць" у Еўропе, Амерыцы, Азіі, краінах СНГ? Ці не таму што вам вечна рупіць прынізіць астатніх ды "обмыть свои сопоги в Индийском океане"?
Яшчэ ў кастрычніку 1865 г. чарговы царскі губернатар Северо-Западного краю фон Кампф (які змяніў на гэтай пасадзе графа П.Мураўёва-вешацеля), выступаючы перад жыхарамі Гродна, заявіў: "Вы должны стать русскими с ног до головы и гордиться званием русский! Такова воля Его Величества. Нельзя колебаться, ибо никакая другая нация жить здесь не имеет права, единая - только русская! Кто думает иначе, тому нет места в этом крае!" Тут жа была забаронена белмова, зачынены ўсе белшколы, газеты, часопісы (дзевяць белуніверсітэтаў і сем ВНУ імперыя разгроміла крыху раней). Ні адзін нават высокаадукаваны беларус не мог уладкавацца на прэстыжную працу і змушана падаліся ў эміграцыю. (Тут можна прыгадаць і прафесара матэматыкі Стакгольмскага ўніверсітэта Соф'ю Кавалеўскую, і заснавальніка універсітэта ў Сант-Яго геолага Ігната Дамейка, і геолага Яна Чэрскага, і падарожнікаў М.Пржэвальскага, М.Міклуху-Маклая, актора В.Качалава, кампазітара І.Стравінскага і яшчэ шмат іншых слаўных беларускіх імён, якія вымушаны на чужбіне несці славу сусветнай культуры). І калі нават у такіх экстрэмальных умовах беларуская мова выстаяла, выжыла, не змерла, то ніякія патугі "старэйшага брата" не ў стане яе знішчыць! Вам бы са сваімі бедамі разабрацца (хаця б у Падмаскоўі ці ва ўласным пад'ездзе навесці парадак) ды хоць дзянёчак пражыць без забойстваў, крадзяжу, мацюгоў ды п'яні - ото ж было б дзіва!!! А вы з гэдкай сваёй "высокай духоўнасцю" упарта лезеце павучаць іншых.
Детский лепет, говорите? Не нравится правда? Пожалуйста, перечислите-ка эти самые 9 белорусских университетов, существовших до 1831г. Белорусы - нормальные люди, как и все остальные люди на Земле. Конечно, есть и выдающиеся личности. К.Маркс (не сочтите это имя за ругательство) говорил, что склонен прощать недостатки людей, обусловленные условиями проживания и отсутствием реализации своих возможностей. Это в значительной степени относится к белорусам. То, что у белорусов заниженная самооценка со всеми вытеющими последствиями (в т.ч. и языковыми)- это факт. Иначе бы не было сегодняшних феноменов типа АГЛ. "Старший брат" не делает абсолютно никаких потуг, чтобы уничтожить белорусский язык. Белорусы ДОБРОВОЛЬНО массово перешли на русский. Вот в соседней Польше перестали в школах преподавать русский (до недавнего времени это был обязательный предмет) и вместо русского стали усиленно преподавать английский. И это поляки приняли на "ура". Но попробуйте у в Беларуси запретить преподавать русский. Что тут начнется! Протестовать будут прежде всего сами белорусы. Что, может еще и голосование устроим по этому вопросу? На белорусском языке, увы, не въехать в мировые достижения. И белорусы непроизвольно выбрали русский, поскольку это было легче всего. Уважаемый Юст, Вы не можете не видеть, что белорусский народ идет по линии наименьшего сопротивления. Называйте это, как хотите - безразличием, холявностью, доверчивостью или еще чем-нибудь, но это, я считаю, одна из особенностей национального характера белорусов. Жаль, но это так.
Кстати, о русском языке. Не станете же вы возражать против того факта, что белорусы всегда приобщались к сокровищам мировой литературы через русский язык?
Для лікбезу Вечнаму студэнту і іншым "старэйшым братам"! З дзевяці белуніверсітэтаў еўрапейскага тыпу (Полацк, Пінск, Нясвіж, Гародня, Мсціслаў, Новаградак, Ворша, Віцебск, Бярэсце) ды сямі поўных сярэдніх (Магілеў, Менск, Слонім, Слуцк, Жодзішкі, Бабруйск, Мерач, - якія адрозніваліся ад універсітэтаў адсутнасцю некаторых правоў: ня мелі аўтаноміі, не вызваляліся ад падаткаў, не маглі надаваць вучоную ступень і інш.) з 1831 г. на Беларусі не засталося ніводнае навучальнае ўстановы. Замест іх пачалі стварацца расейскія "народные училища" ды іншыя русіфікатарскія школы з даволі нізкім узроўням навучання (каланіялізм у дзеянні!) Дэструкцыя адукацыйнае сістэмы ішла поруч са спыненнем дзеяння Статута ВКЛ і дэмакратычных інстытутаў, заменай адміністрацыі, фальсіфікацыі гісторыі краю. Так напрыклад, у выдадзенай у С-Пецярбургу (1841) першай частцы кнігі "История России в рассказах для детей" наша моладзь не атрымлівала аніякай праўдзівай інфармацыі пра сваю радзіму. У гэтай кнізе ніводным добрым словам не сказвалася пра Літву (Беларусь), пра ліцьвінаў (беларусаў). Маладым чытачам укладвалі ў вушы наступнае: "...большая частка дзяржавы Літоўскай складалася з рускіх абласцей, адабраных у продкаў Гедымінам і Вітаўтам. У іх жылі рускія, якія трывалі шмат уціску ад літоўцаў" (ст.220). Пры такім поглядзе у маладых пакаленняў не магло фарміравацца нацыянальна-дзяржаўная свядомасць. Больш таго - складалася ўражанне аб адсутнасці ў прыродзе самога беларускага народа (ліцьвінаў). Беларусь (Літва) такім чынам з цывілізаванай еўрапейскай краіны ператваралася ў задворкі Расейскай імперыі.
Mike: белорусы ДОБРОВОЛЬНО массово перешли на русский.
18 снежня 1917 г. у Менску распачаўся Першы Усебеларускі кангрэс палітычных сіл. Такога прадстаўнічага сходу ня змог сабраць ніводны падняволены народ колішняй Расеійскай імперыі - 1872 дэлегатаў ад усіх рэгіёнаў Беларусі, ад Беластоку да Смаленску (дэкрэтам Леніна ад 1918 г. беларускі Смаленск быў перададзены Расіі, пра што зараз "старэйшы брат" старанна замаўчвае. Такі ж лёс напаткаў Беласточчыну і Віленшчыну). З'езд выказаўся за аўтаномную рэспубліку Беларусь у складзе федэратыўнай савецкай Расіі. Але нават такое сціплае пажаданне беларускага народа выклікала пратэст і абурэнне расейскіх бальшавікоў. Адзін з іх лідэраў пісаў: "Мы лічам, што беларусы не з'яўляюцца нацыяй (?!) і што тыя этнагарафічныя асаблівасці, якія іх аддзяляюць ад рускіх, павінны быць зжытыя. Нашай задачай з'яўляецца не стварэнне новых нацый, а знішчэнне старых нацыянальных рагатак". Пры бальшавіках вынішчэнне расейскім імперыялізмам беларускай нацыянальнай школы, мовы, культуры дасягнула шырокага размаху і драматызму. У засценках НКВД гінулі лепшыя сыны - гонар нацыі. Каму ж так заміналі беларусы? Каму так да спадобы і неабходна была нацыянальная трагедыя беларусаў? Метадычна і рэгулярна з Масквы наяжджала Ваенная калегія Вярхоўнага суда СССР і чыніла на нашай зямлі сваю гнюсную, злачынную справу. Вынішчаліся дзяржаўныя, армейскія, гаспадарчыя кіраўнікі. Сотні тысяч таленавітых асоб, якія складалі духоўную і інтэлектуальную эліту Беларусі, былі знішчаны толькі за тое, што адважыліся паказаць сябе свядомымі грамадзянамі сваёй краіны, прадстаўнікамі нацыянальнай культуры, носбітамі самабытнай духоўнасці, праявіць пачуццё нацыянальнай годнасці, загаварыць сваёй роднай мовай. Кожны год у ГУЛАГу гінулі 20-30-50 беларускіх пісменнікаў і паэтаў. Планамерна вынішчалі артыстаў, вучоных, інжэнераў, медзікаў, настаўнікаў. Далучым да іх яшчэ сотні тысяч рабочых і сялян - самых лепшых, працавітых і разумных. Яны не былі зладзюгамі, п'янтосамі і басякамі. Але іх выкарчавлі гэтак жа, як і націнтэлегенцыю. Бальшавіцкія "рэформы" праз калена ламалі беларускую мову, каб наблізіць яе да расейскай. Каб ніякай беларускай літаратуры! Ніякага беларускага тэатра! Ніякай беларускай культуры! Каб кожны, каму бог даў творчыя задаткі, пераходзіў на мову старэйшага брата і далучаўся да рускай мастацкай творчасці. Добра вядома, што нёс свету нямецкі фашызм. А каб да канца ўявіць маштабы беларускай катастрофы, учыненае "старэйшым братам" у 1920-30 г., неабходна падкрэсліць, што нават у акупаванай нямецкімі фашыстамі рэспубліцы (1941-44) толькі беларускіх школ было адчынена амаль 4600(!)
Шмат гадоў на Беларусі злачынна гаспадарыла сумнавядомае аб'яднанне па экспарту "Антыкварыят", кіруемае з Масквы, а непасрэдна падборам і вывазам нашых музейных каштоўнасцяў за мяжу займалася экспартна-імпартная арганізацыя "Белдзяржгандаль". Маштабы іх "дзейнасці" перакрываюць нават нямецка-фашыстскі грабёж 1914-18 і 41-44 гадоў. Сёння мноства беларускіх культурна-гістарычных каштоўнасцяў знаходзіцца ў музеях і прыватных калекцыях многіх краін свету, але больш за ўсё іх асела ў Расіі. Траплялі яны туды, як правіла, мірным шляхам - дабравольна-прымушальным чынам. Напрыклад, існаваў тайны указ, згодна якому ўсе знойдзеныя на тэрыторыі Беларусі скарбы перапраўляліся ў Маскву. Наогул, у бальшавіцкія часы ўсё навокал было савецкае, як бы наша агульнае. Уісм кіравала партыя, а задаваць партыі такіх "дурных" пытанняў ніхто не адважваўся. У выніку 84 рарытэты выданняў беларускага асветніка Францішка скарыны апынуліся ў Рускім дзяржаўным гістарычным музеі. Там жа знаходзіцца калекцыя слуцкіх паясоў і мноства іншых каштоўнасцяў беларускага народа. Семдзесят сем назваў прадметаў антыкварнай мэблі, фарфору, шкла, бронзы, дываноў, вырабаў з тканіны і косці, якія належаць Беларусі, па сёняшні дзень знаходзяцца ў Эрмітажы. У Саратаў калісьці былі эвакуяваны карціны Сальватора Роза, Марка Шагала, Юдавіна, Ю.Пэна, якія належаць Віцебскаму і Менскаму музеям - па сёняшні дзень гэтыя каштоўнасці не вернуты на гістарычную радзіму. Такі ж лёс і 86-і экспанатаў Гомельскага музея, апынуўшыхся пасля вайны ў Валгаградзе. У правінцыйным Тарапцы зберагаюць цудадзейную ікону "Адыгітрыю", прывезенаю Еўфрасіняй Полацкай, зразумела, не для Тарапца.
Беларускі народ два стагоддзі пражыў У абдымках імперскага шчасця. Дзякуй "брату старэйшаму", - той навучыў Мацюгацца, співацца, красці.
Юст - усё правільна. Але мне цікава, чаму на гэтым форумы большасьць удзельнікаў пачынаюць з мовы, а скончваюць нейкімі глябальнымі геапалітычнымі пытаньнямі? :) Белмова - як наркотык блякуе розум і чалавек пачанае ў гарачыні спрачацца па палітычных тэмах?
r23! Пытанне мовы гэта палітычнае пытанне. Зменіцца палітыка дзяржавы - зменіцца і стаўленне да мовы. Заўважце: моўнае пытанне на беларускіх форумах уздымаюць толькі "старэйшыя браты". Але факты - супраць іх пажаданняў: колішні моўны рэферэндум паказаў, што колькасць свядомых беларусаў складае мільён. Па апошнім навуковым дадзеным на сёняшні дзень гэта лічба пераваліла за тры мільёны! Атрымліваецца, чым больш закручваюць моўныя гайкі, тым больш маюць абратны эфект!
Уважаемые оппоненты, не подумайте, что я представляю "старшего брата". Для меня действительно очень важно выяснить настоящее место белорусов и их языка в истории края, где похоронены мои предки.
Тут я закомплексован. В данный момент не имею времени для дискуссии, очень надеюсь ее продолжить, а пока - доброго здоровья.
Шаноўны Mike, калi для Вас сапраўды "...очень важно выяснить настоящее место белорусов и их языка в истории края, где похоронены мои предки.", то слухайце паважанага Юста i запамiнайце ўсё, што ён кажа да апошняй лiтары. Як кажуць: "зарубите себе на носу!"
Лікбез для Вечнага студэнта і астатніх "старэйшых братоў". Катастрофу ліцьвінаў (беларусаў) Расія ўчыніла яшчэ ў далёкім 1654 г. калі рускі цар Аляксей Міхайлавіч паслаў на землі ВКЛ сваё агромністае войска. За трынаццаць год вайны наша квітнеючая краіна была ператворана ў мёртвую пустэчу. Брандэнбургскі пасол Лазарус Кітэльман, які накіроўваўся да маскоўскага цара праз Вільню, убачыў жахлівае відовішча. "Усе гарады і вёскі былі спаленыя; кучамі ляжалі трупы пабітага мірнага ліцьвінскага насельніцтва, таксама жанчын і дзяцей, непахаваныя і загнілыя; жывога наагул нідзе не было відаць", - пісаў ён. Ні да гэтай вайны, ні пасля яе свет ня ведаў таго, каб нейкая краіна страціла больш паловы свайго насельніцтва. З 2900000 насельніцтва 1653 г. праз гады вайны засталося толькі 1350000. 1550000 чалавек было забіта ці сагнана ў палон. Гаспадарка краіны апынулася ў катастрафічным стане, а для яе аднаўлення не ставала людзей, асабліва рамеснікаў, і зусім не засталося рабочай жывёлы. Бязлюдныя вёскі ды сялянскія палі зарасталі лесам і хмызамі. Людскія ахвяры ў гарадах склалі: Полацк - 93,2% насельніцтва, Экімань - 89,7, Копцавічы - 87,4, Пружаны 80,8, Востраў -76,4, Магілеў - 75,6, Чашнікі - 74,4, Тураў - 72, Барань - 71, Пінск 70, Кобрынь - 69 і г.д. Так "старэйшы брат" запрашаў дружыць з ім ліцьвінаў (беларусаў).
Мноства паспалітага беларускага люду было ўзята ў палон і вывезена ў рускія гарады назаўсёды, але найперш у Маскву, дзе беларусы ў 1670-х гадох склалі больш за 10% усяго пасадскага насельніцтва. Гэта былі ў асноўным высокакваліфікаваныя рамеснікі: збройнікі, кавалі, ювеліры, краўцы і г.д. "Холопы літовского полону" кіравалі пазней жалезаробчымі заводамі Серпухава, Малога Яраслаўца і інш. Беларускія майстры замест драўлянага Крамля адбудавалі каменны, каменную Маскву ды іншыя гарады. Надзвычай важкім быў уклад беларусаў у развіццё маскоўскага дойлідства, яскравым падцверджаннем чаго з'яўляецца пабудаваны нашымі продкамі шэдэўр архітэктуры - Каломенскі царскі палац. Менавіта беларусы прынеслі азіяцкай Масковіі культуру цывілізаванай Еўропы. "Граматыка славенсія правільная сінтагма" М.Сматрыцкага, "Арыфметыка" Л.Магніцкага, "Псалтыр рыфматворны" Сымона Полацкага - гэта тыя бясцэнныя крыніцы ведаў, на якіх вырасла не адно пакаленне расіян. Не дарам жа М.Ламаносаў з удзячнасцю называў іх "вратамі сваёй вучонасці". Асабліва ў Маскве высока цаніліся нашы майстры збройных спраў, якія працавалі ў складзе Аружэйнай палаты. Ваўкавыскі майстра Андрэй Чох (Чохаў) яшчэ ў 1586 г. адліў славутую "Цар-гармату". Вельмі плённым быў уплыў нашых продкаў на духоўнае жыццё Масковіі. Дастаткова прыгадаць Епіфана Славінецкага, які быў адной з ключавых асобаў у часе царкоўных рэформаў Нікана. Ён склаў грэка-славяна-расейскі лексікон, пераклаў і выдаў шматлікія царкоўныя творы. Дзякуючы ягонаму перакладу твора заснавальніка навуковай анатоміі А.Везалія "Будова чалавечага цела" маскоўскія медыкі змаглі далучыцца да пазнання вяршыняў еўрапейскай анатамічнай навукі. Выключнае месца ў маскоўскай культуры заняў Сымон Полацкі - асветнік, таленавіты паэт, драматург, унікальны багаслоў, тонкі перакладчык і выдатны педагог. Ён аўтар першага Статута Маскоўскай грэка-лацінскай акадэміі, доўгі час, кіраваў маскоўскай друкарняй. Ён жа, дарэчы, быў нязменным выхавальнікам царскіх дзяцей, - пад яго ўплывам фарміраваўся будучы цар-рэфарматар Пётр І. Уплыў беларускай дыяспары на жыццё Масковіі быў настолькі значным, што неўзабаве маскалі пачалі "акаць" на беларускі манер (гаварят, малако, Масква і г.д.), хаця вакол Масквы - Ака, Паволжжа, Валагодчына і інш. расейцы "окаюць" і па сёняшні дзень (говорят, молоко, Москва і г.д.)
Добрый день всем! Разрешите высказать свое мнение.
До недавнего времени считал белорусский язык для себя неудобным и ненужным. Ну зачем?
А спустя недавнее время стал считать по-другому. Причина - достоинство народа. Которого сейчас нет, потому что нет белорусского языка, нет истории, нет памяти о Беларуси и предках вековой давности.
Поэтому нас и сношают, и унижают. Большей частью сами же белорусы, которые забрались наверх. А мы молчим и не протестуем. Нас трахают, а мы - все ок, все нормально, бывает и хуже.
Недавно разговаривал с грузином. Страна их в большой жопе, в большей чем Беларусь. А гордости за страну хоть занимай. То же самое и для большинства кавказцев.
Поэтому я вот и начну поднимать достоинство народа с себя изучением и употреблением родного языка. Потому что я беларус.
P.S. В заключение хочу сказать, насколько мне остопи***ло большинство белоруских оппозиционеров, размауляюшчых па беларуску. Глядя на таких испытываешь отвращение к белорусскому языку. Слабые духом крикливые распи***и.
Юст, для мяне выраз "мова - гэта палітычнае пытаньне" мае сэнс толькі ў вадным кантэксьце. Я хачу, каб у нас была АДУКАЦЫЯ НА НАШАЙ МОВЕ. І гэта мусіць забясьпечваць урад, улады. За гэта я гатовы змагацца. Больш я сувязі паміж МОВАЙ і палітыкай ня бачу. Усё. Я, канечне, магу змагацца з Лукашэнкам (а магу яго абагаўляць і дупу лізаць), але гэта ўжо да мовы ня мае ніякіх адносінаў.
Вопрос к г-ну Юсту. Вы назвали только города, в которых, как утверждаете, до 1830г. были белорусские университеты. Я знаю только виленский, который почему-то у вас выпал. Пожалуйста, назовите не города, а именно университеты, если можно. У меня закралось подозрение, что в понятие "университет" Вы вкладываете также семинарии и коллегиумы, например, в Пинске. Спасибо за ответ.
Далее. Войны в середине 17-го века между Московией и Литвой носили религиозный характер. Это были войны между католиками и православными. Недавно был гостем на процедуре воинской присяги. Возмущает, что перед присягой молодых солдат окроплял святой водой православный батюшка, так как среди солдат есть немало крещеных по католическому обряду. Возмущает также, что военные команды подаются на русском языке. Мне лично больше нравится "У тыыыыл ... зварот!", чем русское "кругом". На 360 градусов что ли? Эх, белорусы...
Уважаемый Юст. Не надо подробностей. Просто мне кажется было бы справедливым упомянуть в этой связи про захват Польшей и ВКЛ Москвы в 1610 году. Или это не в счет?
Уважаемый Юст, все же прошу ответить на мой вопрос, если можно. По-моему, с университетами Вы перегнули палку, выдавая желаемое за действительное. А вот Инкогнито добавил по-существу, так как было время, когда ВКЛ "москалей" ох, как гоняло. Думаю, что И.Сусанин завел в болото не поляков, как это пишут в школьных учебниках, а все же белорусов. В то же время мне очень понравилась Ваша версия, объясняющая, почему Московия акает, а не окает.
У меня есть свое объяснение, почему белорусский язык в РБ повален. Дело, думаю, в том, что были две Белоруси: шляхетская и мужицкая. Шляхетская делала все, чтобы отличаться от мужицкой. В результате - сполонизовалась, т.е., взяла за правило хорошего тона говорить по-польски. Если нужны доказательства, то я их могу привести. Возможно, в этом выражалось неприятие белорусской шляхтой русского царизма, притесняющего старинные щляхетские права и не признающего статут ВКЛ. Мужикам же эти проблемы были чужды; они работали и продолжали говорить, как и говорили, на языке, занимающем промежуточное положение между польским и русским языками. Мужицкий мир - особый мир. Этот мир консервативен и во многом инфантилен. В крупных городах мало говорили на народном языке, предпочитая языки дворян - русский и польский. Посмотрите на снимки дореволюционных белорусских городов, хотя бы Минска. Много ли там вывесок на белорусском? А на русском и польском - полно. Царизм корчевал не мужиков, а шляхту, прежде всего католическую. Вот поэтому белорусские (особенно православные) мужики в душе всегда были на стороне врагов шляхты, т.е., на стороне москалей. Об эту особенность мужицкой психологии споткнулись щляхтичи - и в 1830-1831гг, и в 1861г, и БНР, и ЦБР. Одно из проявлений мужицкой психологии - русские надгробия на белорусских могилах. Большевики эту черту белорусов умело эксплуатировали, не запрещая говорить по-белорусски, а РАЗРЕШАЯ НЕ УЧИТЬ БЕЛОРУССКИЙ. Особенности национальной психология - мощная вещь. Байнет тут бессилен, хотя может выявить (и выявляет!) тенденции.
Страницы
Ня вельмі добрая рыса!? Да просто отвратительная! Все проблемы РБ из-за этой самой "абыякавасьцi". И бытовые, и производственные и, как следствие, языковые. Думаю, кто-то читал "Мужиков" Реймонта. Так вот, там есть эпизод, когда простые крестьяне, собравшиеся на сход, решают: собирать или нет деньги на школу. И постановили: если будут учить на русском, то денег не давать, и нахрен такая школа.
Я в младших классах учился в школе на окраине города вместе с деревенскими, сидел за одной партой. И их прекрасную белорусскую речь постепенно вытеснял русский. Но их родителям было все равно.
Украiна, час ня вызначаны...
Забiў бацька свайго сына... Прыходзiць да яго сусед ды пытае: "Чаму ты, Грыцько, сына забiў?" — Ведаеш, сусед, паслаў я яго пяць гадоў таму вычытыся да Кыеву... Нiчога яму не шкадаваў: грошай, горiлкi, гуркiв, пасылаў колькi трэба... А ён вяртаецца да мяне ды кажа: "ЗДРАВСТВУЙ, ПАПА!"
--- Без комментариев! ---
.......Пощлите сюда не нас двоих, а ещё многих, таких же, без преувеличения -- они так же канут в бездну, ибо это действительно бездна, и ничем её не наполнишь, разве землёй русской, сколько её хватит. Так что здесь как под Севастополем: день равняется месяцу, месяц -- году, мы "танцуем на вулкане".
Пётр Алексеевич Бессонов, "Сепаратизм в Северо-Западном крае. Рассказы очевидца", 1870г..
Няўдалы прыклад з TV праграмамі - за выключэннем "Поля цудаў" усе яны робяцца па ліцэнзіях заходніх кампаній, і да таго ж паспяхова былі паказаны ў розных краінах. Чалавек у любым месцы не адмовіцца ад халявы, і ня трэба выключаць з гэтага спісу беларусаў - богаабраны народ усе роўна не яны ;-)
Было это сразу после "воссоединения", год уже не помню какой, боюсь ошибиться, но суть не в этом. Готовится предприятие одного районного центра к празднованию 1-го мая. Директор накануне выступает перед рабочими и говорит: "Вы же оденьте самое лучшее, а то такой праздник..."
1-го мая собирается народ у ворот предприятия для шествия в праздничной колонне. Все эти "работяги", что ходили в фуфайках, в робах, грязные, теперь в черных костюмах, в котелках, с тросточками, белые рубашки. Этот директор на их фоне выглядит как нищий...! Какая была его реакция?
--- Кулачьё! Да вас всех в Сибирь!!!
Западная Беларусь, конец 30-х
Сентябрь, 1939г., где-то в районе Вилейки. Пришли "воссоединители". Собрали митинг на базарной площади. "Мы вас освободили!" "А я паглядзеў на iх, пайшоў пацiху дамоў, зняў боты - каб ты мяне ад гэтых ботаў не асвабадзiў."
Позволю себе также высказать свою версию происхождения названия "Белоруссия". В Беларуси, в ее срединной части, обычно не знают, что по-литовски слово "balta" означает - белая. А "Балтийское море" не что иное, как "Белое море". (Вот как? Два Белых моря?) В ВКЛ литовские князья называли союзных восточных славян балтаруссами в отличие от западных славян, имеющих свои государства. Кстати, и сейчас Белоруссию литовцы называют Балтаруссией.
Ці задумваліся калі рускія людзі, чаму іх так "любяць" у Еўропе, Амерыцы, Азіі, краінах СНГ? Ці не таму што вам вечна рупіць прынізіць астатніх ды "обмыть свои сопоги в Индийском океане"?
Яшчэ ў кастрычніку 1865 г. чарговы царскі губернатар Северо-Западного краю фон Кампф (які змяніў на гэтай пасадзе графа П.Мураўёва-вешацеля), выступаючы перад жыхарамі Гродна, заявіў: "Вы должны стать русскими с ног до головы и гордиться званием русский! Такова воля Его Величества. Нельзя колебаться, ибо никакая другая нация жить здесь не имеет права, единая - только русская! Кто думает иначе, тому нет места в этом крае!" Тут жа была забаронена белмова, зачынены ўсе белшколы, газеты, часопісы (дзевяць белуніверсітэтаў і сем ВНУ імперыя разгроміла крыху раней). Ні адзін нават высокаадукаваны беларус не мог уладкавацца на прэстыжную працу і змушана падаліся ў эміграцыю. (Тут можна прыгадаць і прафесара матэматыкі Стакгольмскага ўніверсітэта Соф'ю Кавалеўскую, і заснавальніка універсітэта ў Сант-Яго геолага Ігната Дамейка, і геолага Яна Чэрскага, і падарожнікаў М.Пржэвальскага, М.Міклуху-Маклая, актора В.Качалава, кампазітара І.Стравінскага і яшчэ шмат іншых слаўных беларускіх імён, якія вымушаны на чужбіне несці славу сусветнай культуры). І калі нават у такіх экстрэмальных умовах беларуская мова выстаяла, выжыла, не змерла, то ніякія патугі "старэйшага брата" не ў стане яе знішчыць! Вам бы са сваімі бедамі разабрацца (хаця б у Падмаскоўі ці ва ўласным пад'ездзе навесці парадак) ды хоць дзянёчак пражыць без забойстваў, крадзяжу, мацюгоў ды п'яні - ото ж было б дзіва!!! А вы з гэдкай сваёй "высокай духоўнасцю" упарта лезеце павучаць іншых.
Кстати, о русском языке. Не станете же вы возражать против того факта, что белорусы всегда приобщались к сокровищам мировой литературы через русский язык?
18 снежня 1917 г. у Менску распачаўся Першы Усебеларускі кангрэс палітычных сіл. Такога прадстаўнічага сходу ня змог сабраць ніводны падняволены народ колішняй Расеійскай імперыі - 1872 дэлегатаў ад усіх рэгіёнаў Беларусі, ад Беластоку да Смаленску (дэкрэтам Леніна ад 1918 г. беларускі Смаленск быў перададзены Расіі, пра што зараз "старэйшы брат" старанна замаўчвае. Такі ж лёс напаткаў Беласточчыну і Віленшчыну). З'езд выказаўся за аўтаномную рэспубліку Беларусь у складзе федэратыўнай савецкай Расіі. Але нават такое сціплае пажаданне беларускага народа выклікала пратэст і абурэнне расейскіх бальшавікоў. Адзін з іх лідэраў пісаў: "Мы лічам, што беларусы не з'яўляюцца нацыяй (?!) і што тыя этнагарафічныя асаблівасці, якія іх аддзяляюць ад рускіх, павінны быць зжытыя. Нашай задачай з'яўляецца не стварэнне новых нацый, а знішчэнне старых нацыянальных рагатак". Пры бальшавіках вынішчэнне расейскім імперыялізмам беларускай нацыянальнай школы, мовы, культуры дасягнула шырокага размаху і драматызму. У засценках НКВД гінулі лепшыя сыны - гонар нацыі. Каму ж так заміналі беларусы? Каму так да спадобы і неабходна была нацыянальная трагедыя беларусаў? Метадычна і рэгулярна з Масквы наяжджала Ваенная калегія Вярхоўнага суда СССР і чыніла на нашай зямлі сваю гнюсную, злачынную справу. Вынішчаліся дзяржаўныя, армейскія, гаспадарчыя кіраўнікі. Сотні тысяч таленавітых асоб, якія складалі духоўную і інтэлектуальную эліту Беларусі, былі знішчаны толькі за тое, што адважыліся паказаць сябе свядомымі грамадзянамі сваёй краіны, прадстаўнікамі нацыянальнай культуры, носбітамі самабытнай духоўнасці, праявіць пачуццё нацыянальнай годнасці, загаварыць сваёй роднай мовай. Кожны год у ГУЛАГу гінулі 20-30-50 беларускіх пісменнікаў і паэтаў. Планамерна вынішчалі артыстаў, вучоных, інжэнераў, медзікаў, настаўнікаў. Далучым да іх яшчэ сотні тысяч рабочых і сялян - самых лепшых, працавітых і разумных. Яны не былі зладзюгамі, п'янтосамі і басякамі. Але іх выкарчавлі гэтак жа, як і націнтэлегенцыю. Бальшавіцкія "рэформы" праз калена ламалі беларускую мову, каб наблізіць яе да расейскай. Каб ніякай беларускай літаратуры! Ніякага беларускага тэатра! Ніякай беларускай культуры! Каб кожны, каму бог даў творчыя задаткі, пераходзіў на мову старэйшага брата і далучаўся да рускай мастацкай творчасці. Добра вядома, што нёс свету нямецкі фашызм. А каб да канца ўявіць маштабы беларускай катастрофы, учыненае "старэйшым братам" у 1920-30 г., неабходна падкрэсліць, што нават у акупаванай нямецкімі фашыстамі рэспубліцы (1941-44) толькі беларускіх школ было адчынена амаль 4600(!)
Беларускі народ два стагоддзі пражыў У абдымках імперскага шчасця. Дзякуй "брату старэйшаму", - той навучыў Мацюгацца, співацца, красці.
Тут я закомплексован. В данный момент не имею времени для дискуссии, очень надеюсь ее продолжить, а пока - доброго здоровья.
До недавнего времени считал белорусский язык для себя неудобным и ненужным. Ну зачем?
А спустя недавнее время стал считать по-другому. Причина - достоинство народа. Которого сейчас нет, потому что нет белорусского языка, нет истории, нет памяти о Беларуси и предках вековой давности.
Поэтому нас и сношают, и унижают. Большей частью сами же белорусы, которые забрались наверх. А мы молчим и не протестуем. Нас трахают, а мы - все ок, все нормально, бывает и хуже.
Недавно разговаривал с грузином. Страна их в большой жопе, в большей чем Беларусь. А гордости за страну хоть занимай. То же самое и для большинства кавказцев.
Поэтому я вот и начну поднимать достоинство народа с себя изучением и употреблением родного языка. Потому что я беларус.
P.S. В заключение хочу сказать, насколько мне остопи***ло большинство белоруских оппозиционеров, размауляюшчых па беларуску. Глядя на таких испытываешь отвращение к белорусскому языку. Слабые духом крикливые распи***и.
А чем была вызвана катастрофа?
Далее. Войны в середине 17-го века между Московией и Литвой носили религиозный характер. Это были войны между католиками и православными. Недавно был гостем на процедуре воинской присяги. Возмущает, что перед присягой молодых солдат окроплял святой водой православный батюшка, так как среди солдат есть немало крещеных по католическому обряду. Возмущает также, что военные команды подаются на русском языке. Мне лично больше нравится "У тыыыыл ... зварот!", чем русское "кругом". На 360 градусов что ли? Эх, белорусы...
У меня есть свое объяснение, почему белорусский язык в РБ повален. Дело, думаю, в том, что были две Белоруси: шляхетская и мужицкая. Шляхетская делала все, чтобы отличаться от мужицкой. В результате - сполонизовалась, т.е., взяла за правило хорошего тона говорить по-польски. Если нужны доказательства, то я их могу привести. Возможно, в этом выражалось неприятие белорусской шляхтой русского царизма, притесняющего старинные щляхетские права и не признающего статут ВКЛ. Мужикам же эти проблемы были чужды; они работали и продолжали говорить, как и говорили, на языке, занимающем промежуточное положение между польским и русским языками. Мужицкий мир - особый мир. Этот мир консервативен и во многом инфантилен. В крупных городах мало говорили на народном языке, предпочитая языки дворян - русский и польский. Посмотрите на снимки дореволюционных белорусских городов, хотя бы Минска. Много ли там вывесок на белорусском? А на русском и польском - полно. Царизм корчевал не мужиков, а шляхту, прежде всего католическую. Вот поэтому белорусские (особенно православные) мужики в душе всегда были на стороне врагов шляхты, т.е., на стороне москалей. Об эту особенность мужицкой психологии споткнулись щляхтичи - и в 1830-1831гг, и в 1861г, и БНР, и ЦБР. Одно из проявлений мужицкой психологии - русские надгробия на белорусских могилах. Большевики эту черту белорусов умело эксплуатировали, не запрещая говорить по-белорусски, а РАЗРЕШАЯ НЕ УЧИТЬ БЕЛОРУССКИЙ. Особенности национальной психология - мощная вещь. Байнет тут бессилен, хотя может выявить (и выявляет!) тенденции.
Страницы